ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ

Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ

Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΕΩΣ

Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΕΩΣ
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Επιμέλεια και ερμηνεία κειμένου,

Γεωργία Κουνάβη, Θεολόγος, επιμελήτρια της Ελληνικής Πατρολογίας


Το κείμενο πού ακολουθεί είναι τόσο γλαφυρό, τόσο αισιόδοξο, τόσο πατρικό. Γραμμένο από
τον άγιο Πατέρα με περισσή αγάπη και πόνο, με λαχτάρα και φροντίδα για κάθε άνθρωπο πού
αμαρτάνει και επαναλαμβάνει τα αμαρτήματα του από αδυναμία. Είναι πολύ ενισχυτικό και μπορεί να παρηγορήσει ακόμη και το μεγαλύτερο αμαρτωλό και να τον ενθαρρύνει να μετανοεί συνεχώς.

Άλλωστε αφού αδιάκοπα αμαρτάνουμε όλοι μας, συνεχώς πρέπει και να μετανοούμε μέσα από τα
έγκατα της καρδιάς μας.

Παραθέτουμε επίσης στη συνέχεια μία μικρή περικοπή από λόγο τουΘεοδ ωρήτου, Επισκόπου Κύπρου, στον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Η περικοπή διασώζεται στη Μυριόβιβλο του
Μεγάλου Φωτίου.

μεγάλου πατέρα προς το ποίμνιό του. Ιδιαίτερα δε εκφράζουν την αγάπη του και την άοκνη
φροντίδα του για τους πονεμένους, τους φτωχούς, τους άστεγους.

Κατά τον ιστορικό Παλλάδιο, η καθημερινή φροντίδα του ιερού Χρυσοστόμου ήταν, «η των χηρών κηδεμονία, η των παρθένων παραμυθία, η των αρρωστούντων νοσοκομία, η των πλανωμένων επιστροφή, η των συντετριμμένων φροντίς, η των εν φυλακαίς επίσκεψις».

«Αν έχεις αμαρτίες, να μην απελπιστείς, αυτά δεν παύω να σας τα λέω συνεχώς, και αν κάθε ἠμέρα αμαρτάνεις, να μετανοείς καθημερινά. Γιατί η μετάνοια είναι το φάρμακο κατά των αμαρτημάτων είναι η προς τον Θεόν παρρησία, είναι όπλο κατά του διαβόλου, είναι η μάχαιρα πού του κόβει το κεφάλι, είναι η ελπίδα της σωτηρίας, είναι η αναίρεση της απογνώσεως. Η μετάνοια μάς ανοίγει τον ουρανό και μάς εισάγει στον Παράδεισο. Γι' αυτό (σου λέω), είσαι αμαρτωλός; μην απελπίζεσαι. Ίσως βέβαια αναλογιστείς. Μα τόσα έχω ακούσει στην Εκκλησία και δεν τα ετήρησα.
Πώς να εισέλθω και πάλι και πώς και πάλι να ακούσω; Μα γι' αυτό ακριβώς πρέπει να εισέλθεις επειδή, όσα άκουσες δεν τα ετήρησες. Να τα ξανακούσεις, λοιπόν, και να τα τηρήσεις. Εάν ο ιατρός σου βάλει φάρμακο στην πληγή σου και παρά ταύτα δεν καθαρίσει, την επομένη ημέρα δεν θα σου ξαναβάλει πάλι; Μη ντρέπεσαι, λοιπόν, να ξαναέλθεις στην Εκκλησία. Να ντρέπεσαι όταν πράττει την αμαρτία. Η αμαρτία είναι το τραύμα και η μετάνοια το φάρμακο. Αν, λοιπόν, έχεις παλιώσει σήμερα από την αμαρτία, να ανακαινίσεις τον εαυτό σου με τη μετάνοια. Και είναι δυνατό, μπορεί να πει κανείς να σωθώ, αφού μετανοήσω; Και βέβαια είναι. Μα, όλη τη ζωή μου την πέρασα μέσα στις αμαρτίες, και εάν μετανοήσω θα βρω τη σωτηρία; Και βέβαια. Από που γίνεται αυτό φανερό;
Από τη φιλανθρωπία του Κυρίου σου... Γιατί η φιλανθρωπία του Θεού δεν έχει μέτρο. Και ούτε μπορεί να ερμηνευτεί με λόγια η πατρική Του αγαθότητα. Σκέψου μια σπίθα πού έπεσε μέσα στη
θάλασσα, μήπως μπορεί να σταθεί εκεί ή να φανεί; Όση σχέση έχει, λοιπόν, μια σπίθα με το πέλαγος, τόση σχέση έχει η αμαρτία σου σε σύγκριση με τη φιλανθρωπία του Θεού. Και καλύτερα,
θα έλεγα, όχι τόση, άλλα πιο πολλή. Γιατί το πέλαγος, ακόμη και αν είναι απέραντο, έχει όριο, μέτρο και σύνορα. Η φιλανθρωπία όμως του Θεού είναι απεριόριστη. Γι' αυτό σου επαναλαμβάνω.
Είσαι αμαρτωλός; Μην απελπίζεσαι» (περικοπή από την 8η ομιλία για τη μετάνοια. PG 49, 337- 338).

«Άλλος, λοιπόν, τον πατέρα, τον τραβά αρπάζοντας τον ως βοηθό. Άλλος, πού δικάζεται, τον προσκαλεί για συνήγορο. Άλλος, πού πεινά, τον παρακαλεί για τροφή, ο γυμνός τον παρακαλεί για
ένδυμα. Άλλος, παρακαλώντας, του παίρνει ακόμη και τα ρούχα πού φορεί. Άλλος, πού πενθεί, τον έχει ανάγκη για παρηγοριά. Κάποιος άλλος τον τραβά να επισκεφθεί ασθενείς, ξένος του ζητεί
καταφύγιο. Άλλος, πλησιάζοντας τον, κλαίει για κάποιο χρέος. Άλλος τον προσκαλεί για επόπτη και συμφιλιωτή μέσα στο σπίτι του, επειδή υπάρχουν διχόνοιες. Η χήρα φωνάζει δυνατά το «ελέησον» στον πατέρα. Άλλη θρηνεί για την ορφάνια. Ο δούλος καταφεύγει στην αγάπη του, -όταν κλαίει από τη σκληρότητα του κυρίου του. Ο πατέρας έχει κάθε ημέρα αναρίθμητες φροντίδες για τα προβλήματα του καθενός. Συλλαμβάνεται κάποιος βίαια; τότε ο πατέρας γίνεται συνήγορος. Πείνα μεγάλη βασανίζει τους ανθρώπους; αμέσως τότε ο συνήγορος γίνεται τροφοδότης. Είναι κάποιος άρρωστος; τότε ο τροφοδότης γίνεται γιατρός. Έχει πέσει κάποιος σε πένθος; τότε ο γιατρός βρίσκει τον παρηγορητικό λόγο, για να καταπραΰνει τη θλίψη. Έφτασε η ώρα της φροντίδας για τους ξένους; τότε και ξενοδόχος γίνεται ο πατέρας, πού έχει γίνει τα πάντα, για όλους» (PG 104, 229-232).

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Οι λόγοι της περικοπής εκφράζουν και παρουσιάζουν έντονα τον πλούτο της αληθινής αγάπης τουΑποφυγή της απογνώσεως Το μεγαλείο της αγάπης

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Προσπαθούν να γελοιοποιήσουν την Πίστη μας

Προσπαθούν να γελοιοποιήσουν την Πίστη μας

E-mail Εκτύπωση PDF


spilaio_apokalypsisΗ απόλυτη από-ιεροποίηση και ο Εφιάλτης της εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας μας, δυστυχώς δια μέσου της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης, η οποία αδυνατεί ως φαίνεται να απεκδυθεί των (αιρετικών) οικουμενιστικών (και δυστυχώς και των Φαναριώτικων) συμπλεγμάτων της, χτυπά και πάλι την πόρτα μας.
Η Νέα Τάξη Πραγμάτων και η Παγκόσμια Διακυβέρνηση, δεν θα ηρεμήσουν, αν δεν ισοπεδώσουν, δεν λοιδορήσουν, δεν γελοιοποιήσουν, δεν «εκσυγχρονίσουν» τα πάντα! Οι «φωταδιστές» είναι εδώ, έχοντας αναλάβει την εργολαβία της κατεδάφισης των αντιλήψεών μας και των πιστεύω μας, ώστε να εμπεδώσουν την κοινωνία της ελευθεριότητας και της απόλυτης ανοχής.
Αυτή τη φορά, προσπαθούν να γελοιοποιήσουν την Πίστη μας, μέσω μιας θεατρικής παράστασης ή αλλιώς, «θεατρικής μεταφοράς» της Αποκάλυψης, στο Σπήλαιο της Πάτμου (!), όπου ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δέχθηκε το ύψιστο όραμα της Θείας Αποκάλυψης. Και μάλιστα, με τη συνδρομή των ρασοφόρων του νησιού, οι οποίοι είναι φυσικά όλοι άνθρωποι του Φαναρίου και φορείς των μάλλον «παράξενων» τώρα τελευταία θεολογικών αντιλήψεών του. Αλλά, είπαμε, η πανθρησκεία, απλώνει τα πλοκάμια της παντού, από-ιεροποιώντας και εκκοσμικεύοντας τα πάντα…
Όσοι έσπευσαν να «καλύψουν» το ανοσιούργημα, που θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο του Σπηλαίου της Αποκάλυψης, «σ' ένα χώρο που φτιάχτηκε γι' αυτόν ακριβώς το σκοπό πάνω και έξω από το Σπήλαιο» (τι σημαίνει «πάνω και έξω», δεν συναινεί η Μονή;), παριστάνουν ότι δεν τρέχει τίποτα. Σύμφωνα με κάποιον Παναγιώτη Ανδριόπουλο, ο οποίος έγραψε σχετικά στην «Ε», «δεν τίθεται καν θέμα για χρησιμοποίηση του ιερού Σπηλαίου, το οποίο παραμένει καθαρά προσκυνηματικός χώρος».
Οι Γερμανοί σκηνοθέτες, που δημιούργησαν την παράσταση-εργολαβία της από-ιεροποίησης των πάντων στη χώρα μας, σε ένα θρησκευτικό χώρο ο οποίος εποπτεύεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δεν περιμένουμε να αντιλαμβάνονται το διακύβευμα και σε τι συντελούν ή τη ζημία που προκαλούν.
«Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεται ο καθείς ότι δεν πρόκειται για καμιά ‘αρπαχτή’, αλλά για μια πολύ σοβαρή προσέγγιση ανθρώπων που είναι ένα με το νησί, και αναπνέουν τον αέρα της ιερότητας της Πάτμου», μας λέει ο κ. Ανδριόπουλος. Έτσι μας λέει… «Πολύ σοβαρή προσέγγιση». Ας μας επιτρέψει να αμφισβητήσουμε την άγνωστης σκοπιμότητας προσέγγισή του και να του πούμε κατάμουτρα ότι δεν ξέρει τι λέει και ότι, ή δεν αντιλαμβάνεται το διακύβευμα, ή εξυπηρετεί σκοπιμότητες που σίγουρα δεν έχουν να κάνουν με την προστασία της θρησκευτικής μας Πίστης και των παρακαταθηκών της.
Η «ιερότητα» στην οποία αναφέρεται, δεν διασφαλίζεται με θεατρικές μεταφορές, οι οποίες δίνουν έναν τόνο, θα έλεγε κανείς «ορθολογιστικής» ή επιδερμικής ή ακόμα και αρχαιολατρικής προσέγγισης και είναι εντελώς εκτός πλαισίου της ορθόδοξης θρησκευτικής μας ζωής. Η Πίστη μας, δεν είναι «θέατρο». Δεν έχουμε τίποτα με το τελευταίο, ίσα-ίσα, φτάνει όμως αυτό να μην συγχρωτίζεται μας τα όσια και ιερά μας.
Στην προσέγγιση των Πίστης μας, δεν νοούνται δήθεν «αφελείς» αλλά στην ουσία τους σκόπιμες και καθ’ όλα «τοξικές» ορθολογιστικές προσεγγίσεις, που την απογυμνώνουν από την ιερότητα, την ουσία, την ευλάβεια και το μυστικισμό της. Άλλο η Πίστη μας και η Αποκάλυψη, άλλο τα διονυσιακά μυστήρια… Δεν μπορούμε όλα τα πράγματα να τα «προσεγγίζουμε» με τον ίδιο τρόπο. Όσο για τη «δήθεν» αφέλεια του στυλ «μα τι κάναμε», αυτή δεν πείθει κανέναν.
Εν κατακλείδι: η Εστία Πατερικών Μελετών, έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει στον Ηγούμενο της Μονής ότι το Ιερό Σπήλαιο δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός για να το μεταχειρίζεται καθείς κατά το δοκούν. Και φαίνεται ότι εκεί στην Πάτμο, οι της Μονής το έχουν πάρει πολύ λάθος, ακολουθώντας κατά πόδας τις έμμεσες αλλά σαφείς προτροπές του Φαναρίου για την ισοπέδωση των πάντων.

Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν είναι Εκκλησία του Χριστού

Ο Πειραιώς Σεραφείμ: Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν είναι Εκκλησία του Χριστού


Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃ Ἰουλίου 2011


Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν


Στήν ἔγκριτη ἐφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ἀνταπόκρισις ἀπό τό Δουβλῖνο, τήν Ἰρλανδική Πρωτεύουσα, γιά τήν ἐπίθεση πού ἐξαπέλυσε ὁ Ἰρλανδός Πρωθυπουργός Ἔντα Κένι ἀλλά καί τό Ἰρλανδικό Κοινοβούλιο μέ ψήφισμά του κατά τοῦ Βατικανοῦ καί τῆς Ῥωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς γιά τήν συγκάλυψη τρομακτικῶν σκανδάλων παιδεραστίας καί παρά φύσιν ἀσελγῶν πράξεων κατά ἀνηλίκων παίδων τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία τῆς Ἰρλανδίας καί τό Βατικανό. Τό γνωστό σκάνδαλο Σμάϊθ προκάλεσε τό 1994 τήν κατάρρευση τοῦ κυβερνητικοῦ συνασπισμοῦ «Φιάνα Φάϊλ» καί τῶν Ἐργατικῶν. Τά χρόνια πού ἀκολούθησαν ἑκατοντάδες θύματα Ῥωμαιοκαθολικῶν Κληρικῶν προέβησαν σέ καταγγελίες δι’ ὅσα τραγικά ὑπέστησαν στάς χεῖρας των. Προσφάτως ἡ ἀνεξάρτητη ἐπιτροπή Κλόϊνι τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου κατηγόρησε ἐπίσημα τήν Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία ἀλλά καί τό Βατικανό ὅτι παρεμποδίζουν μεθοδικῶς τήν ἔρευνα ἐδῶ καί τρία χρόνια μολονότι ἔχουν δεσμευθεῖ δημόσια ὅτι θά συνεργαστοῦν μέ τίς ἀρχές προκειμένου νά ἐξιχνιαστοῦν τά εἰδεχθῆ καί φρικώδη ἐγκλήματα παιδεραστίας. Αὐτό ὡδήγησε τόν Πρωθυπουργό Ἔντα Κένι νά ἐκραγῆ μετ’ ὀργῆς ἐντός τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου καί νά δηλώσει ὅτι: «δυστυχῶς ἀποκαλύφθηκαν ἡ δυσλειτουργία, ὁ ἐλιτισμός καί ὁ ναρκισσισμός πού κυριαρχοῦν στήν κουλτούρα τοῦ Βατικανοῦ». Ἡ Κυβέρνηση καί σύσσωμη ἡ ἀντιπολίτευση ἐνέκριναν ὁμοφώνως ψήφισμα πού κατηγορεῖ τό Βατικανό καί τήν Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή ὅτι μεθοδικῶς καί ἀναισχύντως ἐμπόδισαν τήν ἀποκάλυψη τῶν ἐγκλημάτων παιδεραστίας πού συγκλονίζει τήν Ἰρλανδία, χώρα γνωστή γιά τήν πίστη της στόν Παπισμό. Ἡ μεταστροφή τῆς ὀργῆς ἀπό τήν ἐγχώρια Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία πρός τό κέντρο τοῦ Παπισμοῦ, τό Βατικανό, ὀφείλεται καί σέ ἔγγραφο τοῦ Βατικανοῦ πρός τήν Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία πού ἦρθε στό φῶς κατά τήν διάρκεια τῆς ἐρεύνης γιά τήν ὑπόθεση ἡ ὁποία διεξήχθη μέ ἐντολή τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἰρλανδίας, ἔγγραφο τοῦ ἔτους 1997, ἐπί ἡμερῶν τοῦ προσφάτως «ὁσιοποιηθέντος» καί καταστάντος «μακαρίου» πάπα Ἰωάννου Παύλου τοῦ Β΄ μέ τό ὁποῖον καθορίζοντο οἱ διαδικασίες παραπομπῆς ὑποθέσεων κακοποιήσεως ἀνηλίκων μέ τοσοῦτον ἀναίσχυντον καί ἐλεεινόν προσδιορισμόν ὥστε νά χαρακτηρίζονται ἁπλῶς ὡς «κατευθυντήριες γραμμές».


Ὁ Ἰρλανδός Πρωθυπουργός Κένι δήλωσε στά Ἰρλανδικά ΜΜΕ ὅτι τό Σαββατοκύριακο πού πέρασε ἔλαβε χιλιάδες μηνύματα ὑποστηρίξεως γιά τήν στάση του. Ἀντιδρώντας στό ὁμόφωνο ψήφισμα τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου πού καταδίκαζε τόν ρόλο τῆς Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἱεραρχίας καί τοῦ Βατικανοῦ στήν ὑπονόμευση τῶν θεσμῶν τῆς «προστασίας τῆς παιδικῆς ἡλικίας» τό Βατικανό ἀνεκάλεσε τόν Νούντσιό του ἀπό τήν Ἰρλανδία «Ἀρχιεπίσκοπο» Τζουζέπε Λεάντζα. Ἡ Κυβέρνηση ὅμως τῆς Ἰρλανδίας δήλωσε ὅτι δέν ἐκπλήσσεται ἀπό τήν ἀνάκληση τοῦ Νουντσίου ἀλλά περιμένει τό Βατικανό νά ἀπαντήσῃ στίς τρομακτικές κατηγορίες γιατί ἡ «Ἐκκλησία» ἔπαιξε ρόλο στήν συγκάλυψη τῆς σεξουαλικῆς κακοποίησης παιδιῶν.
Τά ἀνωτέρω φρικώδη καί εἰδεχθῆ δέν μᾶς ἐκπλήσσουν καί ἐμᾶς οὐδόλως, διότι ὥς καί παλαιότερον ἔχομε καί δημοσίᾳ διακηρύξει ὁ Ῥωμαιοκαθολικισμός καί ὁ Παπισμός δέν εἶναι Ἐκκλησία Χριστοῦ ἀλλά πολιτικό-οἰκονομικό-θρησκευτικό σύστημα, ἐστερημένο τῆς Θ. χάριτος καί τῶν ζωοποιῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ, τό ὁποῖον ἀδιαπτώτως καί διϊστορικῶς συνεχίζει τήν ἐγκληματική του διαδρομή καί πορεία καταπατώντας ἀσυστόλως τούς Θ. καί Ἱ. Κανόνας τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐπιτάσσοντες καί ῥητῶς προβλέποντες τήν ἄμεσον καθαίρεσιν τῶν κανονικῶν ἐγκληματιῶν, νοθεύων τήν «παραδοθεῖσαν ἅπαξ τοῖς ἁγίοις πίστιν» καί εἰσάγων τήν ἐνδοκοσμική σκοπιμότητα καί μεταπτωτική φθορά στόν πνευματικόν χῶρον, ὑποθάλπει τό κακούργημα τῆς παιδεραστίας παρά τίς φραστικές δῆθεν στηλιτεύσεις του. Ἡ πρόσφατος μάλιστα «ὁσιοποίησις» τοῦ καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς θητείας του ἐπιδοθέντος μετά πάσης ἐπιμελείας στήν συγκάλυψιν χιλιάδων ἀνά τόν κόσμον ἐγκλημάτων παιδεραστίας ἀπό τούς Ῥωμαιοκαθολικούς θρησκευτικούς λειτουργούς, πάπα Ἰωάννη Παύλου τοῦ Β΄ μετά πάσης τιμῆς καί μεγαλοπρεπείας στό Βατικανό ἀποδεικνύει ἐναργέστατα τό ἀμεταμέλητον τοῦ Ῥωμαιοκαθολικισμοῦ-Παπισμοῦ καί καθιστᾶ διά μίαν εἰσέτι φοράν πασίδηλον τό γεγονός ὅτι ἡ διαχρονική καί διϊστορική καταδολίευσις τοῦ Χριστιανικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ μηνύματος ἀνά τήν ὑφήλιον, ὀφείλεται κατά βάσιν σ’ αὐτήν τήν ἐκτροπήν ἐκ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας πού συνέβη μέν τό 1054 μ.Χ. ἀλλά πού ἔμελλε νά ἀποβῆ ὁ ὀλετήρας ὁμοῦ μετά τῆς ψευδοῦς θρησκείας τοῦ Ἰσλάμ τῆς πνευματικῆς εὐλογίας καί δυνατότητος τῆς ἀνθρωπότητος πού ἀπέρρευσε ἀπό τόν ζωοποιό Σταυρό καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Ἐνσαρκωθέντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.


Ἐπιπρόσθετος ἀπόδειξις τῶν ἀνωτέρω ἀποτελεῖ ἡ κατά τήν ἐπίσκεψη τοῦ σημερινοῦ πάπα Βενεδίκτου 16ου στήν Κροατία στίς 4 καί 5 Ἰουνίου, ἰδιαιτέρα τιμή πού ἀπεδόθη στόν ἐγνωσμένο ἐγκληματία τοῦ Β΄ παγκοσμίου πολέμου καί πνευματικό ταγό τῶν φασιστῶν Οὐστάσι τῆς Κροατίας, Καρδινάλιο τοῦ Ζάγκρεμπ Ἀλοΐσιο Στέπινατς, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη γιά ἐσχάτη προδοσία καί ἐγκλήματα πολέμου καί παρά ταύτα ἀνεκηρύχθη ὡς δῆθεν «μακάριος» ἀπό τήν Ῥωμαιοκαθολική παρασυναγωγή καί τοῦ ὁποίου τήν εἰκόνα προσπαθεῖ νά ὡραιοποιήση τό περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» (Μαΐου-Ἰουνίου 2011, τ.1069, σελ. 27-29), πού διευθύνεται ἀπό τόν Ἰησουΐτη κ. Θεόδωρο Κοντίδη καί κυκλοφορεῖται ἀπό τό «Ἰνστιτοῦτο Ἀνθρωπιστικῶν Ἐπιστημῶν» πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις (Μιχ. Βόδα 28), ὅταν τυγχάνει ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον ἱστορικῶς ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἱερεῖς τῶν φασιστῶν Οὐστάσι πού δολοφόνησαν 800.000 ὀρθοδόξους Σέρβους κατά τήν διάρκεια τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς τῆς Γιουγκοσλαβίας ὑπήγοντο στόν «Ἀρχιεπίσκοπο» Ζάγκρεμπ Ἀλουΐσιο Στέπινατς καί ὅταν ὑφίσταται τό ἡμερολόγιο τοῦ Στέπινατς ὅπου ὁ ἴδιος ἰδιογράφως ὁμολογεῖ πλήρως τά θηριώδη ἐγκλήματα τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν ἐγκληματιῶν, τούς βιαίους ἐκλατινισμούς τῶν ὀρθοδόξων Σέρβων καί δηλώνει τό βύθιο μῖσος του κατά τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας γράφοντας στίς 27 Μαρτίου 1941 σελ. 172, βιβλ. 4ο «Τό πνεῦμα τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι κάτι τό τόσο τρομερό τό ὁποῖο μόνο ὁ παντοδύναμος καί παντογνώστης Θεός δύναται νά ἀνέχεται...» καί στίς 28 Μαρτίου 1941, σελ. 176, βιβλ. 4ο «Τό σχίσμα τῆς ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι ἡ μεγαλύτερη κατάρα ἐν Εὐρώπῃ, σχεδόν μεγαλύτερη καί ἀπό τόν Προτεσταντισμό...». Καί αὐτό προσπάθησε νά διορθώσει ὁ ψευδοάγιος τοῦ Βατικανοῦ στυγνός ἐγκληματίας Ἀλοΐσιος Στέπινατς μέ τήν σφαγή 800.000 Ὀρθοδόξων Σέρβων.


Νά λοιπόν, γιατί εἶναι ἀδύνατος ἡ ἕνωσις μέ τόν διεθνῆ ἐγκληματία καί ὑποκριτή Ρωμαιοκαθολικισμό καί ἀλυσιτελής ὁ μετ’ αὐτοῦ διάλογος καί ἐμεῖς τά μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ τῆς Μιᾶς , Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας θά πρέπει «οὔτε χαίρειν» σέ αὐτούς νά λέγωμε ὡς μᾶς συνιστᾶ ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ὁ μαθητής τῆς ἀγάπης διότι δέν θεωρῶ ὅτι ἔχωμεν ἐμεῖς περισσότερη ἀγάπη ἀπό τόν «μαθητή τῆς ἀγάπης». Ἡ μόνη ἀληθής ἕνωσις πού μπορεῖ νά γίνει εἶναι νά ἀποπτύσσουν οἱ κακόδοξοι τάς αἱρετικάς των δοξασίας καί εἰσηγήσεις τοῦ βυθίου δράκοντος καί νά ἐπανέλθουν ἐν πλήρη μετανοίᾳ στήν καλλιέλαιον τῆς Ἐκκλησίας ἐγκεντριζόμενοι σέ Αὐτήν. Ὅ,τιδήποτε ἄλλο εἶναι καταδικασμένο a priori σέ παταγώδη ἀποτυχία ὅπως καί τά ἀνωτέρω γεγονότα πασιδήλως ἀποδεικνύουν.


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ο κίνδυνος από μια Κάρτα που κάνει τα πάντα

Ο κίνδυνος από μια Κάρτα που κάνει τα πάντα



σχόλιο ID-ont: Κάπως έτσι, σαν το Ρώσο Πρόεδρο Medvedev, ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα επιδεικνύει την Ελληνική Κάρτα του Πολίτη σε λίγους μήνες; Άραγε θα έχει επάνω της ζωγραφισμένη και την Ακρόπολη και θα είναι στα χρώματα του Αιγαίου πελάγους; 

Ο Μεντβέντεφ, όπως μας πληροφορεί το δημοσίευμα κατωτέρω, "ομολόγησε ότι, μέχρι σήμερα, η κυβέρνησή του δεν έχει βρει μια καλή απάντηση στο ζήτημα της προστασίας των δεδομένων των πολιτών της και παραδέχτηκε ότι προσωπικές πληροφορίες κυκλοφορούν συχνά στο Διαδίκτυο." 

Άραγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα είναι ειλικρινής και θα πει την αλήθεια που είπε ο Medvedev ή θα ακούσουμε πάλι εκείνα τα βαρύγδουπα λόγια για "καλές πρακτικές ασφαλείας" και "Ιδιαίτερη προσοχή και μέριμνα θα δοθεί στην ασφάλεια και την προστασία των προσωπικών δεδομένων του κατόχου" (1η διαβούλευση για την Κάρτα του Πολίτη) και"πάντοτε, με αδιαπραγμάτευτη τη διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών-χρηστών των υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, καθώς και με πλήρη σεβασμό του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικότητας και των προσωπικών τους δεδομένων." (2η διαβούλευση για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση) 

Όμως από την στιγμή που η ασφάλεια δεν μπορεί να διασφαλιστεί με τίποτα (είτε το σύστημα αναπτυχθεί από το αρμόδιο Υπουργείο, είτε από την Αστυνομία, είτε από ιδιωτικούς φορείς), τότε ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΕ ΕΝΑ ΒΑΡΕΛΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ; ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ, ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΟΤΙ ΘΑ ΚΛΑΙΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ; 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ:

H Ρωσία παρουσίασε μια Kαθολική Tαυτότητα που κάνει όλα όσα θα μπορούσε κάποιος να φαντασθεί.  Μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε για να νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο.  Χρησιμοποιείται ως πιστωτική κάρτα.  Θα πληρώσετε με αυτήν τους λογαριασμούς σας.  Θα την χρησιμοποιήσετε για να κλείσετε ραντεβού με τον γιατρό σας. Ταυτόχρονα όμως μπορεί να θέσει την ταυτότητά σας σε κίνδυνο. 

Ενώ σε πολλούς ανθρώπους αρέσει η ιδέα της μιας κάρτα που να τα κάνει όλα, πολύ λίγοι σκέφτονται τον κίνδυνο που εγκυμονεί αυτό για την ιδιωτική τους ζωή. Αντί αυτού, βλέπουν τον παράγοντα άνεση, με το να έχουν να μεταφέρουν μόνο μία κάρτα αντί για πολλές.  Σε τρία χρόνια από σήμερα, οι Ρώσοι θα χρησιμοποιούν μόνο μια τέτοια κάρτα.


Η UEC (ηλεκτρονική ταυτότητα των Ρώσων), η οποία θα είναι ένα είδος «ελβετικός σουγιάς» των πλαστικών καρτών και θα χρησιμεύσει ως ένας συνδυασμός μιας πληθώρας ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, άδεια οδήγησης, ασφάλεια αυτοκινήτου και κάρτα μετανάστευσης μεταξύ των άλλων πιθανών χρήσεων, πρέπει να είναι διαθέσιμη για τους Ρώσους από το 2014, σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο.
Οι τράπεζες δεν είναι τόσο βέβαιες ότι θα υπάρξει όφελος για αυτές. Η ρωσική κυβέρνηση όμως έχει τρία χρόνια στη διάθεσή της για να τις πείσει.


Ένας άλλος κίνδυνος της θέσπισης μιας τέτοιας κάρτας είναι η δυνατότητα για την απάτη ταυτότητας (identity theft), η οποία μαστίζει συχνά τις χώρες που έχουν θεσπίσει τα συστήματα ηλεκτρονικής αναγνώρισης και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από κάρτες παρόμοιες με τις κάρτες της UEC, λένε οι ειδικοί. 

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις δυτικές χώρες, δήλωσε ο Timur Aitov, εκτελεστικός διευθυντής στην Ένωση Ρωσικών Τραπεζών.  «Μέχρι πρόσφατα, δεν είχαμε τίποτα να κλέψουμε», είπε. 

Όμως, εισάγοντας μια τέτοια κάρτα που θα περιέχει λεπτομερή στοιχεία για τους πολίτες, αυτοί εκτίθενται σε αυξημένο κίνδυνο της κλοπής της ταυτότητάς τους (προσωπικά στοιχεία).


Ο Μεντβέντεφ ομολόγησε ότι, μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση δεν έχει βρει μια καλή απάντηση στο ζήτημα της προστασίας των δεδομένων των πολιτών και παραδέχτηκε ότι προσωπικές πληροφορίες κυκλοφορούν συχνά στο Διαδίκτυο.


Ενώ Μεντβέντεφ υποσχέθηκε ότι η νέα κάρτα «θα βελτιώσει τις ζωές δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων» μειώνοντας τη γραφειοκρατία και επιτρέποντας στους Ρώσους να κάνουν τα πάντα με αυτήν, από το να πληρώνουν το λογαριασμό του φυσικού αερίου μέχρι να κλείνουν ραντεβού με γιατρό μέσω Η/Υ, οι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι είναι πολύ πιθανό, η κάρτα αυτή, από ένα μαγικό ραβδί να μεταβληθεί σε ένα όπλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά του ιδιοκτήτη της μέσω της ηλεκτρονικής απάτης και της κλοπής ταυτότητας.


Οι περιπτώσεις απάτης που αφορούν τις πλαστικές χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες στη Ρωσία, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, είναι από 1% ως 1.5% όλων των καρτών που κυκλοφορούν και σημειωτέον δεν αναφέρονται όλες οι περιπτώσεις. 


Η απάτη ταυτότητας (ID fraud), γίνεται όλο και περισσότερο πρόβλημα, καθώς οι χώρες συνεχίζουν να κινούνται προς τις ηλεκτρονικές ταυτότητες.  Πολλές χώρες δεν σκέφτονται προσεκτικά για την ασφάλεια και τις επιπτώσεις στην προσωπική ζωή πριν προχωρήσουν σε ένα τέτοιο σύστημα.  Η Ρωσία έχει τρία χρόνια για να διασφαλίσει ότι το σύστημα των ταυτοτήτων θα είναι όσο πιο ασφαλές γίνεται. Εάν ασχολούνται μόνο με τη διαλειτουργικότητα του συστήματος μεταξύ πολλών φορέων, τότε, αναπόφευκτα, θα αγνοήσουν τους κινδύνους ασφαλείας, βλάπτοντας τους ίδιους τους ανθρώπους που επιδιώκουν να προστατεύσουν.



Δεδομένου ότι υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία σχετικά με το πώς θα είναι αυτή η κάρτα, θα πρέπει να πάρετε τα λόγια του Μεντβέντεφ ότι θα το κάνουν, στο τέλος, με κόστος μόνο 9 δολάρια τη μια. Υπάρχουν πολλά εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν σε μια τέτοια προσπάθεια και η φροντίδα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής του ατόμου και των ταυτοτήτων είναι ένα τεράστιο έργο και πρέπει να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια πριν μπορέσει ο πολίτης να εμπιστευτεί μια τέτοια κάρτα.

Πρόσθετα σχόλια ID-ont:
1. Μπορεί να μην ξέρουμε πως θα είναι ακριβώς η Ρωσική Κάρτα του Πολίτη, όμως η Ρωσική Κυβέρνηση έχει πει ότι θα έχει 2 τσιπάκια: ένα εξ επαφής και ένα εξ αποστάσεως. Το εξαποστάσεως προφανώς θα είναι RFID. Στην Ελλάδα η Ελληνική Κυβέρνηση έχει πει ότι απλά θα έχει πλινθίο (τσιπάκι)... χωρίς να έχει δοθεί μέχρις στιγμής κάποια πρόσθετη πληροφορία!

2. Η διαλειτουργικότητα που αναφέρει στην προτελευταία παράγραφο, δεν είναι άλλη παρά η διασύνδεση των αρχείων μεταξύ φορέων, υπηρεσιών και επιχειρήσεων η οποία είναι εξίσου μεγάλος κίνδυνος για την ζωή των πολιτών και πρέπει να μας απασχολεί γιατί μπορεί να υλοποιηθεί και χωρίς Κάρτα του Πολίτη.


3. Το σχόλιο που αναφέρει στην τελευταία παράγραφο για το ξεπέρασμα των εμποδίων, έχει ήδη απαντηθεί σε όλο το υπόλοιπο κείμενο: Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια. Είναι όπως η πυρηνική ενέργεια, όσο ασφαλής και να γίνει, πάντα παραμένει επικίνδυνη (βλ. Φουκοσίμα). Εμείς απλά, όπως απορρίπτουμε την πυρηνική ενέργεια, έτσι απορρίπτουμε και την τεχνολογία των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Σας παραπέμπουμε, χωρίς άλλα σχόλια, στον εξαιρετικό παραλληλισμό που κάνει ο π.Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, καθηγητής στον Τομέα Τηλεπικοινωνιών και Διαστημικής του Πολυτεχνείου Ξάνθης,  στο κείμενό του για την Κάρτα του Πολίτη"Έχει διατυπωθεί ως αξίωμα, στα πλαίσια της κοινωνικής διαχείρισης των τεχνολογικών εφαρμογών, ότι «κάθε λάθος που είναι δυνατό να συμβεί, θα συμβεί οπωσδήποτε». Η Αμερική και η πρώην Σοβιετική Ένωση, οι μεγαλύτερες παγκόσμιες δυνάμεις του 20ου αιώνα, και σε επίπεδο υψηλής τεχνολογίας και διοικητικής ασφάλειας, υπέστησαν ολέθρια πυρηνικά ατυχήματα με εκρήξεις που επέφεραν τεράστιες απώλειες. Γι’ αυτό πολλές χώρες, αντιπαρήλθαν τον πειρασμό την φθηνότερη, αλλά επικίνδυνη λύση, και αποφάσισαν να μη χρησιμοποιήσουν πυρηνική ενέργεια (ανάμεσα σ’ αυτές και η Ελλάδα). Η αναλογία είναι μεταφορική, αλλά προφανής. Η υποχρεωτική συγκέντρωση ενιαίας ηλεκτρονικής πληροφορίας για κάθε πολίτη μέσω της ΚΠ, αφήνει ανοικτή την πόρτα για μια επίσης τρομακτική έκρηξη αποδέσμευσης της συγκεντρωμένης πληροφορίας: τον επικίνδυνο τραυματισμό ή και την απειλή θανάτου της ανθρώπινης ελευθερίας!"
http://id-ont.blogspot.com/